De twee weken HIV HUB zitten erop. De WorldPride- en HIV HUB-vlaggen zijn binnen gehaald, de exposities afgebroken en de kantine van de Hiv Vereniging krijgt een opknapbeurt. Met 525 bezoekers mag de HIV HUB met recht een succes genoemd worden.

House of Hiv-middag

Op de laatste vrijdag, 7 augustus, organiseert Stichting House of Hiv een borrel voor vrijwilligers en betrokkenen. Eerder die middag loopt Colin van Dijk voor de derde keer tijdens de HIV HUB de audiotour, nu met tien personen, waaronder een paar vrijwilligers van House of Hiv. Ze zijn keurig op tijd voor de lezing van Looi van Kessel (Universiteit Leiden) over hiv /aids in de literatuur, die daarna hierover in gesprek gaat met Jesse van Amelsfoort (Universiteit Amsterdam/secretaris House of Hiv).

Bertus Tempert (voorzitter House of Hiv) verwelkomt de aanwezigen. Hij benadrukt dat het – blijven – vertellen van verhalen zo belangrijk is en dit ook precies is wat House of Hiv voor ogen heeft. Dat het goed is de geschiedenis door te geven aan jongere generaties. Hij neemt de zaal vervolgens mee in een persoonlijk verhaal. Het verhaal van Klaas.

En opeens is daar de klassenfoto met Klaas

‘Het zit zo. Te midden van alle drukte rond de HIV HUB & House of Hiv zet mijn nichtje Erika een klassenfoto met haar oom Bertus in de familieapp. Ze had deze foto gekregen van een nieuwe buurvrouw, die een oud-klasgenoot van mij is. Een klassenfoto uit 1977, 1e klas MAVO, Vriezenveen, Twente. Ik ben 13 jaar. En ik zie hem meteen: Klaas.

Bezweet

Klaas was blijven zitten; een jaar ouder dan ik. Hij kon lekker dansen en was goed in atletiek. We konden goed met elkaar opschieten, maar ik was ook een beetje bang voor Klaas. Het gerucht ging dat hij homo was en hij werd daar mee gepest. Zelf wist toen al dat ik jongens leuk vond. Ik herinner mij heel goed een middag op zijn kamer bij hem thuis. We dansten op muziek van Boney M. Daddy Cool & Sunny waren grote hits. Op gegeven moment gingen we op het bed zitten, bezweet van het dansen. We keken elkaar diep in de ogen, maar we durfden allebei niks. Het bleef daarbij. Klaas zuchtte een keer diep, stond op en danste verder.

Lees de rest op de site van de Hiv Vereniging.