De broer van documentairemaker Koert Davidse overleed in 1986 op 28-jarige leeftijd aan de gevolgen van aids. Mijn broer, een eerbetoon aan Bart, is te zien tijdens de Roze Filmdagen. ‘Gaandeweg heb ik moeten ontdekken dat ik mezelf niet uit het verhaal van mijn broer kon laten.’

Tussen 1982 en 1986, tijdens het begin van de aidsepidemie, werd er in Nederland bij 218 mensen aids vastgesteld. Een van hen was Bart Davidse. Er was in die tijd nog weinig over hiv en aids bekend. Toen de ziekte eenmaal bij Bart werd vastgesteld, lag hij al op de intensive care. Tien dagen later overleed hij. Op de begrafenis werd zijn naam niet genoemd. Dat wilde de kerk niet.

Documentairemaker Koert Davidse (Gij zult niet doden – Treinkaping De Punt, 2021) heeft nog steeds spijt van zijn besluit om niet op de begrafenis te spreken. Nu, bijna veertig jaar later, zet hij dat recht. Zijn documentaire Mijn broer, te zien tijdens de 29ste editie van de Roze Filmdagen, is een eerbetoon aan zijn grote broer Bart.

“Ik liep al jaren rond met het idee om een film over mijn broer te maken,” vertelt Davidse tijdens een gesprek in het café van Studio/K. ‘Aanvankelijk zou dat een film worden over de aidsepidemie, waarin ik vooral dokters aan het woord zou laten. Ik dacht dat ik een film over mijn broer zou kunnen maken zonder mijzelf in het verhaal te betrekken. Gaandeweg heb ik moeten ontdekken dat ik mezelf niet uit het verhaal kon laten.”

Zeeuws zwijgen

Toch blijft Davidse op de achtergrond. Hij laat vooral anderen aan het woord: zijn zussen en de vrienden van Bart. Davidse had bijzonder veel materiaal tot zijn beschikking: Barts agenda’s, zijn kunst en dagboeken zijn allemaal bewaard gebleven. “Af en toe voelde ik me een voyeur, omdat ik in zijn privéleven dook. Maar toen ik eenmaal besloten had om een film over hem te maken, wist ik dat ik geen andere keuze had.”

De familie Davidse sprak niet over Barts seksualiteit en ook over zijn ziekte werd met geen woord gerept. “Het was niet zo dat Barts homoseksualiteit niet geaccepteerd werd,” legt Davidse uit. “We hadden het er gewoon niet over.” Dat heeft deels te maken met de zwijgcultuur van Zeeland, denkt hij, een mentaliteit die ook Bart kenmerkte. “Ik zag hem altijd als een extraverte jongen, maar het bleek dat hij in Amsterdam juist als introvert bekendstond.”

Lees de rest op de site van Het Parool.